Terazijska česma podignuta je 1860. godine po nalogu kneza Miloša za vreme njegove druge vlade kao obeležje njegovog povratka na presto. Oblikovana je u stilu romantizma i jedan je od najznačajnijih i najmonumentalnijih spomenika javne plastike Miloševog perioda u Beogradu. Rad je vajara Franca Lorana.
Skoro pola veka česma je stajala nasred Terazija, na mestu na kome se nekada nalazio rezervoar za vodu u obliku kule.
U vreme radova na regulaciji Terazija u periodu od 1911 do 1912. godine, preneta je u portu topčiderske crkve, odakle je 1975. godine vraćena na Terazije, u neposrednoj blizini nekadašnje lokacije na platou ispred „Moskve“.
Na inicijativu Zavoda za zaštitu spomenika kulture grada Beograda i Gradskog sekretarijata za urbanizam i zaštitu životne sredine, i uz podršku velikog broja građana i kulturnih i javnih radnika Beograda, doneta je odluka da se Terazijska česma vrati u prvobitni ambijent.
Česma je utvrđena za spomenik kulture 1965. godine, a deceniju kasnije, pod nadzorom stručnog tima Zavoda, na čelu sa arhitektom Zoranom Jakovljevićem, vraćena je na Terazije. Prema projektu arhitekata Uroša Martinovića i Zorana Petrovića uređen i plato oko česme sa klupama, čime je formiran nov ambijent za okupljanje i odmor građana. Česma je svečano otvorena 12. decembra 1975. godine.
Novija sanacija i restauracija izvršene su 2002/2003. godine od strane stručnog tima saradnika Zavoda za zaštitu spomenika kulture na čelu sa profesorom Ljubinkom Dragićevićem.
