Pre tačno 117 godina Beograd je dobio prvi robni market. Među stanovnicima prestonice je zaživela nova moda, a beogradske dame i gospoda su kupovali u novootvorenom tržnom centru, luksuznom zdanju na beogradskoj kaldrmi, u jednoj od najlepših ulica, Kralja Petra, nedaleko od Knez Mihailove ulice i Kalemegdana.
Namena ovog zdanja se menjala s godinama, ali je građevina ostala poznata po svom starom nazivu – Robni magazin. Zgrada je izgrađena 1907. godine i to je bila prva robna kuća u glavnom gradu, potpuno drugačija od tadašnjih radnji, podignuta sa namerom da se napuste dotadašnji načini trgovanja u malim dućanima i da se uvede model fiksiranih cena sa malim maržama i velikim prometom.
Napravljena je prema projektu inženjera Viktora Azriela, a pravljen je za Benciona Bulija, poznatog bankara i narodnog poslanika. Bila je među prvim modernim robnim kućama u Beogradu.
Viktor Azriel je rođen u Beogradu 1880. godine, u bogatoj jevrejskoj trgovačkoj porodici. Nakon osnovne škole i gimnazije u Beogradu, Viktor Azriel odlazi u Beč na Tehničku visoku školu. Prvi poznati posao po povratku u rodni grad bila je popravka porodične kuće. Rano je prestao da se bavi inženjerskom praksom i potpuno se posvetio izučavanju cionizma, putovanjima i pisanju. Umro je 1938. u Beogradu.
Više o zdanju
Robni magazin je bio prva trgovačka zgrada u Beogradu u kojoj je više spratova međusobno spojeno i otvoreno, jer je preglednost jedan od osnovnih uslova koji je neophodno ispuniti u projektovanju magacina.
Ovako otvoren prostor postignut je upotrebom stubova i galerija, kao i gvozdenim mostom koji je povučen kroz centralni deo u visini prvog sprata, a osvetljen je preko fasade i pravougaonih lanterni na ravnom krovu. Najviši sprat je sasvim izdvojen gvozdenom tavanicom i predviđen za skladište, a u zadnjem delu, iza prodajnog prostora, smeštene su kancelarije.
Za konstrukciju je upotrebljen armirani beton kao i kod zgrade beogradske zadruge arhitekata Nikole Nestorovića i Andre Stevanovića. Svi konstruktivni elementi gvozdeni nosači kao i dekorativni stubovi su dopremljeni iz Austrije.
Njena jednostavna ortogonalna podela proizašla je iz upotrebljenog materijala. Urađena kao staklena „zid zavesa“ pridržana gvozdenom rešetkom, fasada je smeštena između dveju mermernih pilona s karakterističnim završecima – fijalama. Beli piloni, na crnim poliranim granitnim bazama, dekorisani su reljefno, naturalističkim ženskim maskama raspletene kose, od kojih se spuštaju stilizovane geometrijske trake.
Umerenu secesijsku dekoraciju ima i lučni fasadni završetak, kao i gvozdena balkonska ograda, koja svojom pozicijom preseca zgradu po sredini, a upotrebljeni stilizovani floralni ornamenti usklađeni su s prirodom materijala. U centralnom delu prizemlja, simetrično postavljen i u osnovi trapezasto uvučen, smešten je portal sa rukohvatima u vidu labudova.
Danas na ovom mestu smešteno je poznata beogradska lokacija za uživanje u kafi – Kafeterija.
