Veliki umetnički genije Salvador Dali rođen je 1904. godine u Figerasu, u gradu u kome je njegova umetnička karijera i počela. Svoju prvu grupnu izložbu imao je upravo u svom rodnom gradu, u Opštinskom pozorištu, koji kasnije postaje njegov Pozorišni muzej.
Tačno 15 godina pre svoje smrti, 1974. godine Salvador Dali otvara Pozorišni muzej u kome je on na kraju i sahranjen. Tadašnji gradonačelnik Figerasa je zamolio Dalija da pokloni jedno svoje umetničko delo svom rodnom gradu, ali on je odlučio da pokloni ceo muzej. Celokupni izgled je lično osmislio Salvador Dali. Ovaj pozorišni muzej je sačinjen od više soba, a svaka ima posebnu priču. Mi vam izdvajamo jedne od najupečatljivijih delova Muzeja Salvadora Dalija.
Dvorište
Prvo sa čim se srećemo nakon ulaska u muzej je dvorište, koje se ranije koristilo za izvedbu predstava u nekadašnjem Opštinskom pozorištu. U dvorištu su zidovi i stubovi ostali originalni, a jedino što je dodato jesu figure Oskara u ljudskoj veličini. Dali je hteo da se gosti u muzeju osećaju dobrodošlo, zbog čega je postavio figure Oskara ukrug kako bi ih dočekivale. U centru dvorišta se nalazi retki primerak Kadilaka koji je bio poklon Gali, Dalijevoj ženi, čija se lutka nalazi unutar automobila. Ova skulptura se naziva kišni taksi, jer postoji poluga koja pokreće kišu unutar automobila i zamagljuje ga. Priča koja se krije iza kišnog taksija, jesu navodne afere koje je Gala imala. Što objašnjava razlog da njena lutka sedi na zadnjem sedištu sa navodnim ljubavnikom, dok je Dalijeva lutka na prednjem sedištu i predstavlja njihovog vozača.
Kupola
Kuća se započinje krovom kao što to čine velike renesansne arhitekte, rekao je Dali, tako da je on predvorje muzeja započeo sa mrežastom, providnom kupolom koja liči na muvino oko. Salvador je voleo mušice zato što su mu bile prelepe i čudesne. Na sredini predvorja se nalazi bela ploča ispod koje je sahranjen Salvador Dali po svojim poslednjim željama. Na zidu iznad ploče se nalazi slika koja se naziva Lavirint, na kojoj je žena sastavljena od fioka. Salvador je verovao da su ljudi sačinjeni od fioka u kojima se nalaze delovi naših duša. Koliko je on bio ispred svog vremena, dokazuje portret Marka Rotka. Na toj slici se izbliza vidi da stoji Gala koja gleda u more, ali izdaleka se vidi portret slikara Marka Rotka što je predstavljalo prvu digitalizaciju slika.
Izvor: Privatna arhiva
Soba sa blagom
Soba sa blagom ili soba broj 4 je crveno tapacirana soba koja izgleda kao unutrašnjost kovčega sa blagom. Unutar ove sobe se nalaze sva dela koje je Salvador lično odabrao i koje smatra svojim draguljima. Prvo delo koje smatra draguljem jeste njegov autoportret, na kome je on kao mali dečak obučen u mornarsko odelo i zagledan u čudovište. Čudovište, odnosno avet, u koju je on zagledan predstavlja seksualnost kao jednu od njegovih strepnji. Sledeći njegov dragulj je portret Gale, najveće muze u njegovom životu koju je često oslikavao. Delo koje je najviše zadovoljavalo Dalijevu maštu je Korpa hleba, jer je hleb za njega predstavljao simbol doma i utočišta. U ovoj kolekciji dragulja, pripada i slika koja je za Salvadora predstavljala simbol svetlosti i slobode, a to je pejzaž ribarskog sela Kadakes. U Kadakesu je Salvador provodio svoj letnji odmor sa porodicom, pa je zbog toga ovo za njega predstavljalo pravo blago.
Ribarska soba
U ovoj sobi se nalaze različiti Dalijevi portreti, kao što su njegov autoportret, portret Pabla Pikasa i portret njegovog oca. Razlog zašto se ova soba zove ribarska je zato što je za vreme rata u ovoj prostoriji bila ribarnica. Portret svog oca je oslikao sa šesnaest godina, dok su njegov otac i prijatelji njegovog oca bili prvi obožavatelji ovog mladog umetnika. U seriji portreta različitih umetnika, Dali se odlučio za portret Pabla Pikasa jer ga je uvažavao i smatrao ga genijem. U ovoj sobi se nalazi i njegov meki autoportret, gde na zanimljiv način predstavlja sebe i na kome su najistaknutiji njegovi brkovi po kojima je on prepoznatljiv.
Soba Mae West
Salvador je, po ugledu na novinski kolaž Lice Mae West kao stan, osmislio ovu prostoriju i pretvorio je u lice pozorišne glumice. Kako bi se lice Mae videlo ucelo, potrebno je popeti se na stepenice koje nalaze na kraju ove kreacije. Najzanimljviji deo lica su usne Mae West napravljene kao sofa, koju je Dali nazvao Saliva sofa. Iznad tih usana na plafonu se nalazi još jedna inverzija stvarnosti, odnosno kupatilo okrenuto naopako. Česta opsesija Salvadora usnama se može opisati kao i potrebom za istraživanjem seksualnosti. U ovoj sobi se nalazi još jedan portret Savladora Dalija, koji je naslikao umetnik Sebastijan Sestero. Na ovom portretu je realistično prikazano lice Dalija u zrelijim godinama.
Palata vetrova
Palata vetrova je bila nekadašnji foaje pozorišta, u kome je Dali sa četrnaest godina održao svoju prvu izložbu. Plafon u ovoj palati predstavlja spoj pet naslikanih platna, na kojima je Dali naslikao centralne figure i sve ono što mu je važno u životu, kao što je odnos između njega i Gale. U ovoj palati je izložena jedna od najpoznatijih Dalijevih dela, a to je slika sa satovima koji deluju kao istopljeni. Ovim satovima je hteo da prikaže kako vreme koje prolazi dovodi do uništenja individue. Salvador je često radio televizijske reklame, pa je jednu od njih izložio u sobi sa satovima i nazvao Lice sreće.
