Kada je Odri Hepbern (Audrey Hepburn) u septembru 1983. godine kročila na tlo venecijanskog Lida, festival više nije bio samo okupljanje evropske elite, već globalna medijska pozornica, budući da je to bio njen povratak na Filmski festival u Veneciji povodom premijere filma They All Laughed (Svi su se smejali) u režiji Pitera Bogdanoviča.
Iako se često veruje da je ovo njeno poslednje prisustvo na Venecijanskoj smotri, istorija festivala beleži još jednu, tišu i dirljivu posetu. Nekoliko godina kasnije, 1989. godine, Odri se poslednji put vratila u Veneciju, ovoga puta ne kao glumica u takmičarskom filmu, već u svojoj novoj životnoj ulozi – kao dobrotvorna ambasadorka UNICEF-a. Na toj ceremoniji odlikovana je posebnim priznanjem za svoj humanitarni rad, dokazujući da njena gracioznost prevazilazi filmsko platno. Ipak, jesen 1983. godine ostaje upamćena kao njen poslednji veliki pozdrav sedmoj umetnosti u Veneciji kao glumici. Dok je pozirala fotoreporterima uz partnera Bena Gazaru, njena pojava bila je lekcija iz suzdržanog luksuza u eri kada je modom vladala prenaglašenost.
Evolucija stila: Od pedeetih do zrele elegancije osamdesetih
Poređenje njenih izdanja otkriva fascinantnu modnu putanju žene koja je definisala pojam bezvremenog šika.
Zlatne pedesete i Živanšijev uticaj – Kada se Odri Hepbern prvi put pojavila na venecijanskom Lidu 20. avgusta 1953. godine povodom svetske premijere svog čuvenog filma Praznik u Rimu (Roman Holiday), prilikom čega je odsela u čuvenom hotelu Hotel Excelsior Venice Lido, a potom i 1957. povodom premijere ostvarenja Funny Face, svaka njena pojava nosila je radost i lakoću mladosti. Uz neizbežni autorski pečat Živanšija, čije su kreacije definisale njen stil na platnu i van njega, nosila je strukturisane haljine sa naglašenim strukom, lepršave suknje krojene u krug i siluete koje su slavile tek probuđenu ženstvenost, izgledajući poput porcelanske lutke.
Zrela elegancija osamdesetih – Do 1983. godine, estetika se promenila, ali je Odri ostala verna sebi. Umesto trendova osamdesetih koji su diktirali teške materijale, prenaglašena ramena i dramatične boje, ona se opredelila za prefinjenu svedenost. Nosila je besprekornu kreaciju čistih linija, neutralnih i toplih tonova, sa minimalnim dodatkom nakita koji je isticao njeno lice i karakterističan, plemeniti izraz.
Embed from Getty ImagesS obzirom na to da je saradnja sa Živanšijem bila neraskidiva i da je svako njeno važno pojavljivanje na crvenom tepihu bilo nezamislivo bez njegove estetske podrške, ova crna satenska haljina sa spuštenim ramenima, savršeno nosi njegov prepoznatljiv rukopis.
Obe njene pojave – i kao mlada žena iz 1957. i ona zrela, svedena iz 1983. godine – svedoče o tome da prava elegancija služili kao tiha pratnja unutrašnjem sjaju, čime je Odri ostavila neizbrisiv trag na istorijskim stepenicama palate u Veneciji.
Naslovna fotografija: Banca Dati dell’ Archivio Foto Locchi, Firenze
