Poreklo Gua Sha tehnike, koja danas predstavlja nezaobilazan deo svakodnevne nege lica mnogih devojaka, seže duboko u prošlost tradicionalne kineske medicine.
Prema istorijskim izvorima i zapisima tradicionalne kineske medicine, ova tehnika ima istoriju dugu više od dve hiljade godina, a prvi pisani tragovi o njenoj primeni datiraju još iz perioda dinastije Ming, odnosno između 1368. i 1644. godine, mada etnološki izvori i zapisi o narodnoj medicini njene korene vezuju za znatno stariji period paleolita.
Prema istorijskim izvorima tradicionalne kineske medicine, prvobitna namena ove tehnike nije imala nikakve veze sa estetikom i lepotom, već je isključivo bila metoda lečenja. Sama reč Gua u prevodu znači „strugati“, dok izrazi u istočnoj medicini navode da Sha označava „crvenilo“ ili „sitne modrice“ koje se javljaju na površini kože usled tretmana. Metoda se koristila kao važan deo narodne medicine za lečenje prehlada, povišene telesne temperature, ukočenosti i bolova u mišićima, kao i za poboljšanje opšte cirkulacije. Navodi se takođe i da se struganjem kože podstiče oslobađanje takozvanih toksina i stagnirane telesne energije, poznate pod nazivom Qi, čime se telu vraća balans.
Kada je reč o materijalima koji su se koristili u prošlosti, arheološki i istorijski izvori navode da pre pojave uglađenih pločica od poludragog kamenja, ljudi nisu imali luksuzne alate. Umesto toga, iscelitelji i ljudi koristili su predmete iz svakodnevnog okruženja koji su posedovali glatke ivice. Prema zapisima o istoriji svakodnevnog života u Aziji, najčešće su se koristile porcelanske kašike, metalni novčići, glatke drvene pločice, pa čak i oštrije ivice životinjskih kostiju ili rogova.
Prelazak ove tradicionalne metode u domen savremene kozmetike dogodio se dolaskom tehnike u Zapadni svet i njenom adaptacijom za potrebe nege lica. Tradicionalna tehnika je bila previše agresivna za tanku kožu lica jer je ostavljala izraženo crvenilo i modrice. Zbog toga su moderni stručnjaci za negu kože prilagodili pritisak i pokrete, zamenivši grubo struganje blagim, limfnu drenažu usmerenim pokretima koji se izvode uz obaveznu primenu ulja ili seruma za lice. Ovakvim pristupom se izbegavaju mehaničke povrede, a fokus prebacuje na poboljšanje mikrocirkulacije, smanjenje jutarnjih otoka i postizanje tonusa kože.
Tako je, prema savremenim lifestyle i kozmetičkim trendovima, drevna metoda lečenja prerasla u moderan ritual nege koji uspešno spaja istočnjačku tradiciju i savremene potrebe savremene žene.
Naslovna fotografija: Pexels/Yan Krukau
